Karketas en eiggies

10 februari 2019 10:46 Wat als je op maandagavond op Urk even niet oplet, dan roept een medeloper wel wat je moet doen: “Nu je maat 46 de lucht in!” 

Help mij onthouden dat ik sommige oefeningen niet meer voordoe met William. Tenzij ik de hele training een grijns op mijn gezicht wil hebben en telkens spontaan in de lach wil schieten…
Wist je dat tikkertje een heel intensief spelletje kan zijn?  

Dinsdagmiddag werden aan het eind van de training de spieren weer op lengte gebracht. Dit ging gepaard met enig ‘genotvol’ gekreun en gesteun, waarop een van de collega's zich afvroeg: “Waar gaat het heen met deze groep?”. Nog twee trainingen, mensen, geniet ervan :D 

Dinsdagavond voor aanvang van de bootcamp in Rutten was een aantal deelnemers quasi verontwaardigd over de training van de week ervoor. De bovenbenen en de buikspieren hadden het toen zo zwaar te verduren, dat de spierpijn zes dagen heeft geduurd en er van veilig autorijden eigenlijk geen sprake was. Johan was hierdoor zowaar van slag, wat te merken was tijdens de rek- en strekoefeningen. Toen hij zag dat iedereen zich weer gewoon kon bewegen, liet hij alle voorzichtigheid varen.  

Toen de groep in Vollenhove op pad ging, leek het weer niet geweldig. Eenmaal op de plek van bestemming, bleek dat een aantal lopers toch te veel kleren aan had. Een regenjasje als het niet regent, kan wel uit. Dat jasje, de drie lagen extra en oorwarmers van Esther, de softshell van Edwin en alle kleren van Karin; het verdween allemaal in de kofferbak. Maar de kleding was nog niet uit of het begon te regenen… De brillen van Jaap en Kees kwamen in de plek van alle kleren, die weer in allerijl werden aangetrokken.

In Vollenhove weten ze nu wat een ‘karketas’ is, zouden ze op Urk weten wat ‘eiggies’ zijn?
Oplossing: Een aantal gezellige sporters van overwegend middelbare leeftijd. Gaan zij een dagje samen op pad, gaat er een tray hardgekookte eieren mee… 

Gewapend met een hoofdlampje ging de donderdagavondgroep op pad. Toen er een tussenstop volgde op het verlichte fietspad, kwam de reactie meteen: “Heee, dit gingen we toch niet doen?”. En inderdaad, geen training langs het fietspad, maar een klavertje door het bos. Ben benieuwd naar de Strava- en andere runningapp-plaatjes. 

Ook op vrijdagmorgen het klavertje. Maar eer we daar aan toe waren, moest er tijdens de loopscholing nog wel even geteld worden. Dat dan in de achterhoede dit keer alleen de rechterkant aan bod kwam, nemen we voor lief. Die dames beloofden de rest van de training de focus op links te leggen.  

Vrijdagmiddag draafden de mannen van Suplacon onder leiding van Grietje het industrieterrein over. En nu gebeurt daar nooit wat, totdat er deze vrijdag een aantal mannen in strakke looppakken draafden. Of kwam het toch door de trainster dat de aandacht van een bestuurder werd afgeleid? De man zag de groep lopen, vergat te kijken waar hij reed en botste zo op een paaltje. Extra gas erop en de andere zijde van zijn auto zat ook in de prak. Volgens de monteur die Grietje even later sprak, had de bestuurder er toch al de balen van: zijn auto was even ervoor door de monteur afgekeurd. 

En na gedane arbeid, is het goed rusten, getuige de foto bij dit nieuwsitem (van o.a. het bewuste paaltje). Want ja, Grietje zou Grietje niet zijn, als ze geen foto’s zou maken. Overigens merkte Michel na het advies van Grietje over zijn houding het volgende op: "Mevrouw, het is een dorpenloop, hoor, geen schoonheidsloop!". 

Verontrustende opmerking van Saskia: “Ik ben over tijd.”. Zou het in de lucht hangen, want ook Hilde had daar op zaterdagmorgen last van. Terwijl de mannen zich klaarmaakten voor een taaie trailrun, poseerden de dames met graagte in het zonnetje. Dat leverde een mooie omslagfoto voor onze facebookpagina op. 

Staat je naam hier genoemd en stel je daar geen prijs op? Mail ons en het wordt z.s.m. aangepast.

Bekijk onze disciplines