Hoedjes, brak en rose puntjes

16 december 2018 12:32 Zoals gebruikelijk had Grietje de maandagavondtraining tot in de (rose) puntjes voorbereid. Tijdens haar uitleg deed de groep lekker mee: “Eh… drie lettergrepen? Kun je het uitbeelden?”. Dit keer echter geen spelletje, maar serious business. Nu let Andries altijd heel goed op, want hij komt om hard en veel te lopen en wil geen meter missen. Toen hij dan ook het tweede rondje in tegenovergestelde richting deed – voor hem geen probleem – ging er even later een aantal dames achteraan, want: “Andries weet wat hij doet”. Dit keer echter niet helemaal, waardoor Grietje prompt een deel van de lopers kwijt was. Ze heeft ze allemaal weer teruggevonden.

Woensdag in Vollenhove werd de groep uitgenodigd om even de Kerstboom van Kees R. te gaan bekijken. Zou het dan zo’n bijzonder exemplaar zijn? Taco en Kees V. hadden daar geen tijd voor: die draafden elkaar het snot voor de ogen. Op mijn opmerking: “Ga niet te hard van start”, had Taco wel een weerwoord: “Ja, nee en dan sta jij halverwege weer te roepen ‘tandje erbij, mannen’”. Wist je trouwens dat Taco er ‘drie keugies’ bij krijgt? Naar schijnt wordt hun huisje nog mooier dan het zijne.

De donderdag- en vrijdaggroep mochten in de weer met hoedjes: in dezelfde tijd steeds 5 meter verder draven. Eens zien hoever je komt. Gelukkig mocht ik donderdagavond de fiets met trapondersteuning van Bram lenen. Dik 17.3 km per uur haalden Hendrik en Meindert op de terugweg (die een beetje rustiger mocht dan heen). Op vrijdag had een enkeling het beter bekeken: die legde het hoedje 5 meter VOOR het andere hoedje. Dat betekende telkens minder ver lopen. Twee hadden het nog beter bekeken: die lagen gewoon nog op bed. Uit te brakken van een fuif… 

Zaterdagmorgen trainde Joukje mee met de bootcamp-groep. Omdat dit voor haar geen wekelijks werk is, werd ze gekoppeld aan Debby. Samen werkten de dames de oefeningen op hun briefje af en stortten zich vol overgave op het volgende briefje met nieuwe oefeningen. Na een aantal briefjes vroeg Joukje: “We moeten er 30 doen?” Debby beaamde dat. Joukje: “O, dat is ieder 15”.
Ilse hoorde het aan en wilde met alle plezier bij het tweetal aansluiten.  

Staat je naam hier genoemd en stel je daar geen prijs op? Laat het ons weten en het wordt aangepast.

Bekijk onze disciplines