Hand in hand

23 september 2018 13:04 Afgelopen maandag stond Mark voor de groep op Urk; Grietje was namelijk aan het vliegen (letterlijk). En hoewel hij hen beloofde er de week erop weer te staan, had hij het daar mis. Grietje is er weer gewoon, Mark gaat Johan in Nagele vervangen. Het was weer even wennen voor Mark, maar hij lag er niet wakker van.  

Sinds de zomervakantie staat Johan op dinsdagavond in Rutten en hij heeft het er prima naar zijn zin. Oké, de groep is wat gedweeër dan de Urkers die hij gewend was, maar dat is wellicht een kwestie van wennen; wacht maar totdat Rutten loskomt!

En tijdens het voorbereiden van zijn training voor de dinsdagavond in Rutten, ontdekte Johan dat hij nog geen mailtje had ontvangen over wie hem woensdagavond op Urk zou vervangen. Johan was die avond verhinderd en had om een invaller gevraagd, in alle hectiek was ik dat echter vergeten te regelen. Zie dan maar eens last minute met een oplossing te komen… Gelukkig vonden wij die in de vorm van Marijke en Willeke – hier en daar ondersteund door Willem en Lummy en met input vooraf van Johan. Beide dames vonden het best een beetje spannend, maar de groep werkte goed mee. Ook nieuwkomer Trudy en inhaler Albert vonden het allemaal prima en zo legde de groep toch zo’n 7.6 km af. De beide dames begrepen nu hoe Johan zich moest voelen voor de groep. Al met al hadden ze nu best een beetje respect voor Johan. En wij voor jullie, Marijke en Willeke. Ga er maar aan staan! Bedankt! 

Op woensdagavond ging Grietje met de lopers in Vollenhove naar de haven. Het zou een rustige training worden, werd haar beloofd… En een tweetal dames deed het ook daadwerkelijk rustig aan, voor hen stond op zaterdag een mud run over 12 km op het programma. Toen Grietje op enig moment tegen de groep zei: “Sluit maar achter de dames aan”, riep een van de mannen: “Dat doe ik mijn hele leven al!”.

Tijdens het touwtjespringen kwam de vrouwelijke kant van Philip naar boven. Schijnt dat hij die ook heeft.
Patrick doet sinds twee weken mee in Vollenhove en volgens Grietje genoot hij best wel, ondanks dat hij vorige week was afgebeuld en deze week rare oefeningen moest doen. 

En toen werd het donderdag en bleek dat Grietje haar stem kwijt was. Krassend en piepend stond zij de lopers netjes te verwelkomen, terwijl die meteen dubbel lagen van het lachen. Dan maar wat dichter opeen staan tijdens de uitleg en mondjes dicht. De training zat er nog niet op, of ik had al een appje van een van de lopers:  

Wist je dat:
Grietje ons hand in hand liet lopen?
Zij ons opgedeeld heeft in snelle en gezellige lopers? 

Bram vroeg zich af hoe hij dat nu toch thuis aan Hilde moest uitleggen. Met haar heeft hij nog nooit hand in hand gelopen… Tja, daarom had ik dit nog nooit in jullie groep gedaan, Grietje durft wel. Maar waarschijnlijk ook omdat ze zich dan zelf lekker kon laten meesleuren door de lopers. Na een flinke tippel door het bos, om de Singel en de oude strontbult, gingen de snelle lopers naar het watervalletje, de gezellige lopers mochten tot Ons Sporthuis. En toen volgde een spokentocht. De lantaarnpalen langs de Vormtweg waren nog niet aan, wat verhalen over een moordenaar en spoken opleverde. Al met al lekker getraind en toch ruim 11 km op de teller.

Ook vrijdag miste Grietje haar stem nog. Wederom handjes vasthouden en dit keer zigzaggen. Wat door een enkeling niet goed werd verstaan en werd uitgelegd als ‘zes stappen’. Tja, met een beetje fantasie… 

Zo zit ook deze week er weer op. Voor mij nog ruim een week ‘vakantie’, op woensdag 3 oktober neem ik het over van Johan en Grietje.  

Staat je naam hier genoemd en stel je daar geen prijs op? Laat het ons weten en het wordt aangepast.

Bekijk onze disciplines