Geprikt of geprikkeld

24 juni 2018 10:46 Zoals gewoonlijk kwam Grietje goed voorbereid naar de training. Op de opmerking van een van de lopers over de lengte van de eerste afstand had Grietje dan ook wel een weerwoord: “Dat is om je lichaam te prikkelen!”. Reactie terug: “Als je in de zorg werkt, word je de hele dag geprikkeld.” 

Gerdien had het wel gehad met de vele muggen in het Urkerbos. Ze dacht dat de muggen enkel haar moesten hebben. Totdat ze naar de billen van Wilma keek: minstens tien dikke muggen sierden haar achterkant. En als je weet dat die beesten gewoon door je kleren heen steken, kun je de rest zelf wel bedenken. 

Toen Herma vertelde een wedstrijdje van 5 km met haar dochter en kleindochter te gaan draven, kon Grietje zich niet inhouden: “Dat kost oma haar poot!”. Tja, Grietje windt er zomaar geen doekjes om :D 

In Nagele stond een pittige Running Bootcamp op het programma. Op enig moment zat Anke halverwege een oefening in het gras uit te blazen en merkte op dat zelfs Ingrid er moeite mee had. William vond het dan ook niet eerlijk als iedereen zou mogen stoppen zodra hij het gevraagde aantal wel had afgewerkt.  

Johan trainde ook mee in Nagele en zodoende had de bootcamp-groep op Urk dinsdag ook plezier van een deel van deze training. Zelfs Evert had er enige moeite mee.  

Dinsdagavond startte een nieuwe serie bootcamp-trainingen in Rutten. De helft van de groep is vernieuwd, dus dat was even wennen. Van beide kanten. De oudgedienden waren muisstil en de nieuwkomers buiten adem. Het kostte een paar kikkertjes het leven, maar geen probleem, die maken elkaar! Ook dit gaat weer een leuke groep worden.  

Woensdagavond was Debby ondanks een eerdere afmelding toch aanwezig: ze heeft nog wat minpunten weg te werken en zo zij zelf zegt: “Mijn presentie levert tien pluspunten op.” 
Wist je dat: 
Een estafette in Vollenhove onder de spelletjes valt?
Langzaam lopen moeilijker is dan hard lopen?
Er altijd wel iemand is die vroegtijdig vindt dat de training erop zit?
Een enorm dikke, bruine hond zowat bezweken is aan een hartaanval?
Het voor een vrouw moeilijker is om in haar eigen knieholte te kijken?
Dit – bij sommigen – iets te maken heeft met heupen? 

Woensdagavond op Urk meldde Willem al een jaartje of drie te worstelen met de oefening ‘binnenkant-binnenkant, buitenkant-buitenkant’. Waarop Grietje verklapte de verschillende oefeningen onder het aardappelschillen te oefenen. Willem hoefde niet lang na te denken over zijn antwoord: “Dan weet ik wel wat voor aardappelen jij hebt!”.  

Die avond op Urk stond het kaartspel op het programma. Nu had Grietje mij haar plannen vooraf gemaild, dus ik mail terug: “Pas op dat de groepen onderling geen kaarten gaan uitwisselen”. 
Mail Grietje: “HA HA HA, ik dacht dat ze alleen op Urk valsspeelden!”. 
Mijn reactie: “Dit WAS op Urk, Grietje!”.

Maar goed, een groep kreeg dus geen goede kaarten en zij besloten het lot in eigen hand te nemen en te switchen van harten naar schoppen. Tja, ook daar wordt het spelletje niet leuker van. Op het lichtelijke gemopper van Grietje reageerden twee zusjes dan ook ietwat schuldbewust: “Ja, en wij zijn zo schapen, we volgen gewoon.” 

Verder heeft Willem een klik met het piepding (metronoom) en vraagt Marijke regelmatig of de eieren al gaar zijn. 

Op donderdagavond trainen 24 lopers in Nagele zich onder leiding van Grietje een slag in de rondte in voorbereiding op de Fish Potato Run. Trots vertelden de mannen dat zij afgelopen week hun huiswerk hadden gedaan. “Oooh”, zegt Grietje “Maar dat had ik al gehoord, hoor!”. De blikken die de broertjes uitwisselden, waren goud waard.  

Maar het gaat lekker in Nagele. De niveauverschillen zijn aanzienlijk, maar ieder heeft dan ook zijn eigen doel. De een gaat voor de halve marathon (of heeft die afgelopen zaterdag in Sneek al gelopen) (1:49), de ander voor de halve Fish Potato Run. Met verschillende trainingen en tempo’s binnen één training en de introductie van ‘opstofzuigen’, komt echter iedereen aan z’n trekken en blijft de groep mooi bijeen. En ja, de lopers zijn inmiddels zo eigen met elkaar en Grietje, dat ze na de training op aangeven van Annelies nog even lekker met elkaar gingen planken in het gras… 

Donderdag was Kees er met zijn hoofd niet helemaal bij en liep prompt de verkeerde kant uit. Femmy overkwam het zelfde op vrijdag. En wist je dat Iedje, Johannes en Jurian alle drie een geslaagde halve van Sneek achter de rug hebben? Respectievelijk 1:51, 1:43 en 1:29. Ik vind het knap! 

Vrijdagmorgen nam een nog lichtelijk vermoeide Babette de felicitaties vanuit de groep blij in ontvangst. De week ervoor had zij een halve triatlon ruim binnen de zes uur volbracht. Ik doe het haar niet na! Voordeel van deze prestatie was dat Babette prima het tempo kon aangeven. Zij kon namelijk niet harder dan dat en daarmee bereikte iedere loper (zolang die bij Babette bleef) precies op het juiste moment het startpunt. 

Staat je naam hier genoemd en stel je daar geen prijs op? Laat het ons weten en het wordt aangepast.

Foto: donderdagavond in Nagele

Bekijk onze disciplines