Met een enkel graadje boven nul en een – met een beetje fantasie – waterig zonnetje, werd zondag 11 december de laatste bosbaanloop van dit jaar gelopen. Mede door een cross in Emmeloord en Diever op zaterdag, dit keer iets minder lopers aan de start dan tijdens de voorgaande keer. Lopers van diverse pluimage: net afgezwaaide beginners, ervaren rotten, wandelaars, jeugd. Voor sommigen was het zelfs een familie-uitje, waarbij ik Peter T. eerst nog over het hoofd zag. Maar dat kwam ongetwijfeld door het mooie looppak van dochter Vera.

Na een rondje ingelopen te hebben, even de atletiekbaan op voor de sociale contacten of zoals Cees M. zei: “Jij ziet ook overal een klant in”. En dan blijkt de polder toch weer erg klein. Zo kwam Denis K. (Flevo Boys B1) afgelopen dinsdagavond na de training thuis met verhalen over looptrainen en skippings. Daarop bedacht zijn moeder Irma van der P. dat die terminologie haar toch wel erg bekend voorkwam. En jawel, beiden hadden dus trainen van dezelfde trainer (gehad).

Even voor elven richting start, alwaar Jaap de J. de lopers inclusief gesproken boodschap op pad stuurde. De boodschap aan mijzelf was: rustig aan. De eerste ronde ging dat prima. Het kon ook bijna niet anders; inmiddels doen er namelijk veel lopers mee aan de CarXpert Van Staveren & Smit Bosbaanloop. Aan het begin van de tweede ronde kwam Cees M. naast me lopen. Andere potentiële, gezellige meelopers had hij al achter zich gelaten: “die lopen net een half pasje te langzaam”. Zodoende verder met Cees op pad. En ja: ik heb me door hem laten verleiden…

…dat bestaat niet! Dat zal iedere loper die hem kent, denken. Maar toch! Cees is namelijk wel de man van de appeltjes en daar is het ooit allemaal eens mee begonnen. Cees ging steeds een beetje harder lopen en ik liep dapper mee. Onderwijl nog druk kletsend, dus zo hoog lag het tempo ook weer niet. Halverwege mijn vierde rondje zag Cees echter ‘vers’ vrouwvolk voor hem en weg was hij. Beetje jammer, maar ik redde het alleen ook. 10 kilometer in 48 minuten en een beetje. Tevreden, maar wel een tikje sneller dan voor vandaag gepland.

Eenmaal gefinisht nog even naar ervaringen van een paar lopers gevraagd:
Mettina de V.: Yes, eindelijk voor mijn vader (zie ook kleine foto naast nieuwsitem, gemaakt door Tolli)!
Peter P.: 3 minuten sneller dan de vorige keer.
Leo V.: Ik kon niet harder, maar wat een vervelende vent!
Jan P.: Mijn bloeddruk is megahoog (op de opmerking van Leo V. dat zijn ‘kop’ wel erg rood zag).

Uitslagen vind je hier. Foto's zijn gemaakt door Klaas Wilms en Tolli. Verder dank aan de organisatie: het parcours lag er prachtig bij (maar dat niet alleen natuurlijk).